
پروتئین گیاهی به پروتئینی گفته میشود که از منابعی مانند سویا، نخود، برنج، شاهدانه، سیبزمینی، گندم، حبوبات، مغزها و دانهها به دست میآید. مکملهای پروتئین گیاهی معمولاً به شکل پودر تولید میشوند و برای تکمیل پروتئین روزانه، حمایت از عضلهسازی و حفظ توده عضلانی مورد استفاده قرار میگیرند.
این محصولات گزینهای مناسب برای گیاهخواران، وگانها، افراد دارای حساسیت به شیر یا کسانی هستند که تمایلی به مصرف پروتئینهای حیوانی ندارند. کیفیت و ترکیب آمینواسیدی پروتئینهای گیاهی متفاوت است؛ به همین دلیل انتخاب نوع مناسب اهمیت زیادی دارد.
پروتئین سویا یکی از کاملترین پروتئینهای گیاهی است و تمام آمینو اسیدهای ضروری را تأمین میکند. این پروتئین معمولاً به شکل کنسانتره یا ایزوله عرضه میشود و میتواند برای عضلهسازی و تکمیل رژیم غذایی استفاده شود.
پروتئین نخود معمولاً از نخود زرد تهیه میشود و مقدار مناسبی از آمینو اسیدهای شاخهدار دارد. این محصول فاقد لبنیات است و برای بسیاری از افراد وگان یا حساس به لاکتوز گزینه مناسبی محسوب میشود.
پروتئین نخود از نظر بعضی آمینواسیدها مانند متیونین محدودتر است؛ به همین دلیل اغلب با پروتئین برنج ترکیب میشود.
پروتئین برنج معمولاً از برنج قهوهای به دست میآید. این محصول هضم نسبتاً آسانی دارد، اما میزان لیزین آن کمتر از بعضی منابع دیگر است. ترکیب پروتئین برنج و نخود میتواند الگوی آمینواسیدی متعادلتری ایجاد کند.
پروتئین شاهدانه علاوه بر پروتئین، ممکن است مقداری فیبر و چربیهای گیاهی داشته باشد. درصد پروتئین آن معمولاً از ایزوله سویا یا نخود کمتر است، اما میتواند بخشی از یک برنامه غذایی متنوع باشد.
پروتئینهای ترکیبی یا Plant Protein Blend از چند منبع مانند نخود، برنج، سویا، کانولا یا شاهدانه تشکیل میشوند. هدف از ترکیب منابع مختلف، کاملترکردن الگوی آمینواسیدی و بهبود کیفیت پروتئین است.
یک مطالعه نشان داده است که ترکیب مناسب پروتئین نخود، برنج و کانولا میتواند پس از تمرین، ساخت پروتئین عضلات را در سطحی مشابه وی تحریک کند؛ البته نتیجه به مقدار و فرمول محصول بستگی دارد. مطالعه منتشرشده در PubMed
مهمترین فواید احتمالی مکملهای پروتئین گیاهی عبارتاند از:
بله؛ پروتئین گیاهی میتواند در کنار تمرین مقاومتی و دریافت کالری کافی از عضلهسازی حمایت کند. بااینحال، برخی منابع گیاهی نسبت به پروتئین وی قابلیت هضم پایینتر یا مقدار کمتری از بعضی آمینو اسیدهای ضروری دارند.
برای استفاده بهتر از پروتئین گیاهی میتوان:
یک مرور نظاممند جدید نشان میدهد پروتئینهای گیاهی، بهویژه ترکیبات مناسب و مقادیر کافی، میتوانند از ریکاوری و ساخت پروتئین عضلات حمایت کنند؛ اما کیفیت محصولات و نتایج مطالعات یکسان نیست. PubMed
پروتئین کامل، هر ۹ آمینو اسید ضروری را در مقادیر مناسب تأمین میکند. سویا از شناختهشدهترین منابع کامل گیاهی است. بعضی منابع دیگر تمام آمینواسیدها را دارند، اما مقدار یک یا چند آمینو اسید ضروری در آنها کمتر است.
ترکیب منابع مکمل میتواند کیفیت پروتئین را افزایش دهد. نمونههای رایج عبارتاند از:
لازم نیست تمام منابع مکمل دقیقاً در یک وعده مصرف شوند؛ تنوع غذایی در طول روز نیز اهمیت دارد.
| ویژگی | پروتئین گیاهی | پروتئین وی |
|---|---|---|
| منبع | گیاهان و حبوبات | شیر و آبپنیر |
| لاکتوز | ندارد | ممکن است داشته باشد |
| مناسب وگان | بله | خیر |
| ترکیب آمینواسیدی | به منبع و ترکیب بستگی دارد | کامل و غنی از لوسین |
| هضم | بسته به محصول متفاوت | معمولاً سریع |
| احتمال حساسیت | سویا، نخود یا سایر گیاهان | شیر و لاکتوز |
| کاربرد | تکمیل پروتئین و رژیم گیاهی | تکمیل پروتئین و عضلهسازی |
بررسی مطالعات نشان میدهد پروتئین حیوانی ممکن است در بعضی شرایط مزیت کوچکی برای افزایش توده عضلانی داشته باشد؛ اما تفاوت چشمگیری در قدرت عضلانی گزارش نشده و پروتئین سویا در برخی تحلیلها عملکردی مشابه پروتئین شیر داشته است. فراتحلیل پروتئین گیاهی و حیوانی
مقدار مصرف باید براساس وزن، رژیم غذایی، میزان فعالیت و هدف فرد تعیین شود. برای محاسبه نیاز، ابتدا باید پروتئین دریافتی از غذاهایی مانند حبوبات، سویا، مغزها و غلات بررسی شود.
پودر پروتئین گیاهی را میتوان با مواد زیر ترکیب کرد:
هر پیمانه از محصولات مختلف مقدار یکسانی پروتئین ندارد؛ بنابراین جدول ارزش غذایی و وزن واقعی سروینگ باید بررسی شود.
این مکمل را میتوان پس از تمرین، همراه صبحانه، بین وعدههای غذایی یا هر زمانی که پروتئین وعده کافی نیست مصرف کرد.
برای بیشتر افراد، مجموع پروتئین روزانه و توزیع آن میان وعدهها از زمان دقیق مصرف اهمیت بیشتری دارد. مصرف پس از تمرین فقط یکی از روشهای ساده برای تأمین پروتئین است.
پروتئین گیاهی ممکن است با افزایش احساس سیری و کمک به حفظ عضلات، در برنامه کاهش وزن مفید باشد؛ اما چربیسوز نیست. کالری مکمل باید در مجموع انرژی دریافتی روزانه محاسبه شود.
محصولاتی که شکر و کربوهیدرات افزوده زیادی دارند ممکن است برای رژیم کاهش وزن مناسب نباشند.
پروتئین گیاهی بهخودیخود باعث چاقی نمیشود. افزایش چربی بدن زمانی اتفاق میافتد که مجموع کالری دریافتی بیشتر از انرژی مصرفی باشد.
اگر مکمل بدون محاسبه کالری به رژیم اضافه شود، میتواند در افزایش وزن نقش داشته باشد. تأثیر آن بر وزن به مقدار مصرف، ترکیبات محصول و سطح فعالیت فرد بستگی دارد.
این محصولات برای بسیاری از بزرگسالان سالم قابلتحملاند، اما ممکن است عوارض زیر را ایجاد کنند:
افراد مبتلا به بیماریهای کلیوی یا کبدی، زنان باردار و شیرده و کسانی که رژیم درمانی یا داروی خاص دارند، باید پیش از مصرف با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنند.
پروتئین گیاهی مکملی تهیهشده از منابعی مانند سویا، نخود، برنج و شاهدانه است و میتواند برای گیاهخواران، وگانها و افراد حساس به لبنیات گزینه مناسبی باشد. برای عضلهسازی بهتر است محصولی با ترکیب آمینواسیدی مناسب انتخاب شود و مصرف آن با تمرین مقاومتی، کالری کافی و رژیم غذایی متنوع همراه باشد. پروتئینهای ترکیبی گیاهی معمولاً الگوی کاملتری نسبت به محصولات تکمنبع دارند.
کلمات کلیدی مرتبط: مکمل پروتئین گیاهی، پروتئین گیاهی برای عضلهسازی، پروتئین وگان، پروتئین نخود، پروتئین سویا، تفاوت پروتئین گیاهی و وی، عوارض پروتئین گیاهی